ین بیماری بین کارشناسان و متخصصین بیماریهای ماهی، نامهای گوناگونی دارد. از آن جمله میتوان به نامهای بیماری مولی سیاه، بیماری قارچی پوست و بیماری قارچی دهان اشاره نمود. اگرچه ظاهرا آن شباهت به بیماریهای قارچی دارد، ولی عامل ایجاد آن قارچ نیست.

این بیماری توسط باکتریهای مخاطی و لجن از جمله Flexobacter columnaris ایجاد می شود و عمدتا ماهیهای زنده زا را آلوده می سازد. در ابتدای تاول های سطحی با رنگ آبی متمایل به سفید در اطراف دهان و روی سطح باله ها و بدن به وجود می آید. با پیشرفت بیماری و افزایش باکتریها، در روی بدن خطوط های سفید نخ مانندی ظاهر می شود.

وقتی پوست ماهی آلوده می شود، فلس ها روی قسمت آلوده می افتند. در مواقعی که آلودگی شدید می شود، چند لکه وصله مانند موکوس مانند روی بدن ماهی را می پوشانند. باله ها بسته و سائیده می شوند و ماهی ضعیف شده و شروع به لرزیدن می کند ودر نهایت می میرد. هرچه زودتر بیماری مورد توجه و مداوا قرار گیرد، بهبودی زودتر و بهتر حاصل می شود. تعویض آب در خیلی موارد ممکن است باعث ضعیف شدن و کاهش مقاومت ماهی در مقابل آلوده شدن به این باکتریها باشد.

داروی مناسب برای مداوای آن فوراناس ((Furanace به میزان ۵ میلیگرم به ازاء هر ۵۰ لیتر آب آکواریوم است. اثر دارو در آب پس از ۳ روز از بین میرود. مداوا بایستی هر ۳ روز یکبار و کلاً ۳ مرتبه در عرض ۹ روز ادامه یابد. هربار بایستی پیش از دادن دارو، قسمت عمده ای از آب آکواریوم عوض شود.


نویسنده مطلب alireza.asghrnasab